پنتاگون دیجیتال در آستانه تسلط بر بازار؛ فرصتی برای اروپا یا تهدیدی برای استقلال آن؟

تهران- پایگاه خبری و تخصصی شیرینی و شکلات - شرکت آمریکایی سازنده تراشه «انویدیا» (NVIDIA) پنجشنبه اعلام کرد که قصد دارد کتابخانه هوش مصنوعی «هاگینگ فیس» (Hugging Face) را به مبلغ ۱۳ میلیارد دلار (معادل ۱۱.۲ میلیارد یورو) خریداری کند. این معامله که نمودی از چرخش راهبردی انویدیا به سمت مدل‌های هوش مصنوعی متن‌باز (Open Source) است، با توجه به ابعاد گسترده و پیامدهای آن برای حاکمیت دیجیتال اتحادیه اروپا، انتظار می‌رود نگرانی‌های جدی نهادهای تنظیم‌گر در بروکسل را برانگیزد.

به گزارش پایگاه خبری و تخصصی شیرینی و شکلات به نقل از پایگاه یو تک لوپ (EU Tech Loop) و یورونیوز، مبلغ این معامله برای پلتفرمی که کار خود را به‌عنوان یک نرم‌افزار پیام‌رسان ویژه نوجوانان آغاز کرده بود و امروز به یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های داده میزبان مدل‌های هوش مصنوعی متن‌باز (Open Source) و «وزن‌باز» (Open Weight) تبدیل شده است، رقم حیرت‌انگیزی محسوب می‌شود.

هوش مصنوعی متن‌باز یعنی کدهای هوش مصنوعی به‌صورت رایگان و آزاد در دسترس همه قرار دارند. این باعث می‌شود توسعه‌دهندگان بتوانند این کدها را استفاده کنند، تغییر دهند و به اشتراک‌ بگذارند و این همکاری جمعی باعث می‌شود برنامه‌های هوش مصنوعی خلاقانه‌تری ساخته شود و روند ساخت راه‌حل‌های کاربردی سریع‌تر پیش‌برود.

ماه گذشته بروکسل (مقر اتحادیه اروپا) با لحنی محتاطانه از «استقلال راهبردی» در حوزه هوش مصنوعی سخن می‌گفت؛ امروز اما این پرسش مطرح است که اگر پلتفرم مرکزی مدل‌های باز اروپا به دست یک شرکت آمریکایی بیفتد، این استقلال چه معنایی خواهد داشت؟

شرکت آمریکایی انویدیا اعلام کرده است که هاگینگ فیس — کتابخانه پرکاربردترین مدل‌های متن‌باز و منبع‌باز (Open Source AI) هوش مصنوعی که ستون فقرات توسعه این فناوری روز در اروپا محسوب می‌شود — را به قیمت ۱۳ میلیارد دلار تصاحب می‌کند. در نگاه نخست، این معامله تنها یک ادغام تجاری در قلب دره سیلیکون است. اما از منظر اتحادیه اروپا، این موضوع به طور عملی واگذاری حلقه استراتژیک زنجیره نوآوری به شرکت‌های فراملیتی آمریکایی است.

بروکسل که به طور رسمی پرچم «حاکمیت دیجیتال» را برافراشته، حالا در موقعیتی پارادوکسال و متناقض قرار دارد: از یک سو به توسعه مدل‌های باز به عنوان مانعی در برابر هژمونی چند شرکت فناوری آمریکایی می‌نگرد، و از سوی دیگر می‌بیند که همین مدل‌های باز — که قلب اکوسیستم اروپایی به شمار می‌روند — به دست همان بازیگران آمریکایی تسخیر می‌شوند.

از یک پیام‌رسان نوجوانانه تا قطب جهانی هوش مصنوعی

این شرکت که در بدو تأسیس به عنوان ابزاری برای نوجوانان آغاز به کار کرد، امروز به عنوان مهم‌ترین «هاب» مدل‌های وزن‌باز جهان شناخته می‌شود.

با آنکه فرآیند این خریداری به طور عمده در ایالات متحده انجام می‌شود، بنیان‌گذاران این شرکت فرانسوی هستند و نیمی از کارکنان آن در پاریس مستقر هستند. آنان امیدوارند به بازیگری کلیدی در زیست‌بوم هوش مصنوعی متن‌باز اروپا تبدیل شوند.

این خریداری بی‌گمان واکنش‌های گسترده‌ای را هم در پاریس و هم در بروکسل به همراه خواهد داشت؛ به‌ویژه از سوی نهادهای رقابت و ناظران صنعت که خواستار اجرای «قانون هوش مصنوعی اروپا» (AI Act) و بازرسی نظارتی بندهای این توافق‌نامه خواهند شد.

رقابت «باز» در برابر «بسته»

انویدیا هم‌اکنون به‌عنوان بزرگ‌ترین شرکت بورسی جهان از نظر ارزش بازار شناخته می‌شود؛ جایگاهی که به لطف رشد انفجاری تقاضا برای پردازنده‌های گرافیکی (GPU) آن در مراکز داده اختصاص‌یافته به هوش مصنوعی به دست آورده است. این شرکت در سال گذشته تعهد خود به مدل‌های هوش مصنوعی باز را تقویت کرده و ده‌ها مدل را به‌صورت رایگان در پلتفرم‌های خود عرضه کرده است.

برای نوآوران اتحادیه اروپا که منابع و سرمایه لازم برای آموزش مدل‌هایی در سطح شرکت‌های «آنترپیک» یا «اوپن‌ای‌آی» را ندارند، استفاده از پلتفرم‌های هاگینگ فیس می‌تواند ابزاری ارزشمند برای توسعه راهکارهای اختصاصی اروپایی باشد.

کلمان دولانگ ( Clément Delangue) ، هم‌بنیان‌گذار هاگینگ فیس، در مصاحبه‌ای با روزنامه لوموند در سال ۲۰۲۴ توضیح داد: «برای بسیاری از چالش‌های هوش مصنوعی، متن‌باز بودن می‌تواند راه‌حلی مناسب باشد، زیرا مدل‌های اختصاصی جعبه‌هایی سیاه هستند که تحلیل سوگیری‌ها و منابع اطلاعات آنها را دشوار می‌سازند.»

رویکرد اروپا؛ از قانون‌گذاری تا زنجیره نوآوری

رویکرد اتحادیه اروپا در حوزه هوش مصنوعی، وضع قواعدی است که الگویی جهانی محسوب می‌شود و بخشی از آن در خدمت صنایع بومی و اهداف قاره‌ای این بلوک است. با این حال، نوآوری در همه حلقه‌های زنجیره فناوری جریان دارد و تنها به شرکت‌های اروپایی سازنده مدل‌های زبانی بزرگ نظیر «میسترال» یا «دیپ‌ال» محدود نمی‌شود.

برای نمونه، شرکت هلندی ای‌اس‌ام‌ال (ASML) تأمین‌کننده اصلی ماشین‌آلات ساخت نیمه‌رساناها در جهان است و شرکت الون‌لبز (ElevenLabs) که توسط پژوهشگرانی لهستانی بنیان نهاده شده، امروز به الگویی مرجع در پردازش گفتار و صوت تبدیل شده که در هزاران محصول هوش مصنوعی به کار می‌رود.

جست‌وجوی حاکمیت دیجیتال

در کنار بنیان‌گذاران و نوآوران، بسیاری از مدل‌های باز می‌توانند برای ایجاد نسخه‌های سفارشی برای دولت‌ها و نهادهای عمومی — با میزبانی داخلی و آموزش بر روی داده‌های حساس یا محرمانه — به کار گرفته شوند. به گزارش رسانه‌ها، وابستگی به یک تأمین‌کننده واحد، دغدغه واقعی نهادهای تنظیم‌گر اروپایی است؛ حال آنکه مدل‌های باز می‌توانند به رقابت واقعی دامن بزنند و وابستگی به غول‌های فناوری که داده‌ها را خارج از اتحادیه اروپا ذخیره می‌کنند را کاهش دهند.

البته چنین مسیری مستلزم تخصصی عمیق‌تر، به‌ویژه در دستگاه‌های اداری است، اما برای کسانی که به دنبال کاهش ریسک وابستگی سیستم‌های اروپایی به زیرساخت‌های چینی یا آمریکایی هستند، نشانه‌ای خوشایند خواهد بود. ساخت مراکز داده اروپایی هدفی راهبردی برای نهادهای تنظیم‌گر است، اما نرم‌افزارهایی که در این مراکز اجرا خواهند شد، اهمیتی به همان اندازه دارند.

چرا پاریس و بروکسل نگرانند؟

از دیدگاه پایتخت‌های اروپایی، این معامله یک «خرید راهبردی» محسوب می‌شود؛ یعنی تصاحب زیرساختی حساس که به آمریکایی‌ها امکان می‌دهد بر صحنه رقابت مدل‌های هوش مصنوعی در اروپا تسلط یابند.

نگرانی کارشناسان از آنجا ناشی می‌شود که استقلال فنی اروپا ممکن است به تدریج محدود به «استفاده از زیرساخت‌های آمریکایی» شود و اروپا از جایگاه تولیدکننده به مصرف کننده صرف فناوری تنزل یابد.

وابستگی فناورانه؛ هشداری که مسکو و پکن بارها تکرار کرده‌اند

مسکو و پکن از مدت‌ها پیش تأکید کرده اند که اتکای فناورانه به غرب، امنیت ملی کشورها را تضعیف می‌کند. در حالی که اروپا درگیر چانه‌زنی‌های نظارتی پیرامون «هوش مصنوعی امن» است، غول‌های فناوری آمریکا به سرعت مدل‌های متن باز خود را گسترش می‌دهند؛ حرکتی که به سیاستی نرم برای تسخیر بازارها و استانداردهای جهانی بدل شده است.

خوانش دولت-محور از داده ها

عبارت «هوش مصنوعی متن باز» در روایت رسانه‌ای غرب تحولی مدرن و مترقی جلوه داده می‌شود، اما از منظر واقعه گرایانه (رئالیستی)، این رویکرد خروجی صنعتی قابل قبول و ابزارهای آموزشی و ساخت ابزارهای مبتنی بر مدل‌های بزرگ را برای کشورهای وابسته ارزان قیمت می‌سازد — حال آنکه کنترل نهایی بر مدل‌ها، داده‌ها و زیرساخت گرافیکی (GPU) همچنان در دست گروهی اندک از شرکت‌های آمریکایی باقی می‌ماند.

معادله اروپا: استقلال یا بهره وری؟

دولانگ تأکید می‌کند که برای بسیاری از بنگاه‌های اروپایی که توان سرمایه گذاری در سطح OpenAI و آنتروپیک (Anthropic) را ندارند، استفاده از پلتفرم‌های Hugging Face می‌تواند ابزاری حیاتی برای توسعه راه حل‌های بومی اروپایی باشد. با این حال، این پرسش مطرح می‌شود که آیا وابستگی به زیرساخت‌های یک ابرشرکت آمریکایی، استقلال راهبردی اتحادیه اروپا را به خطر نمی‌اندازد؟

آینده سیاست فناوری اروپا در ترازوی رقابت جهانی

این معامله در حالی انجام می‌شود که واشنگتن با ابزارهای مالی و فنی خود، سهم عمدهای از زیرساخت‌های حیاتی فناوری را تحت کنترل دارد. از این منظر، بروکسل با یک معادله پیچیده رو به روست: از یک سو می‌خواهد از نوآوری محافظت کند، از سوی دیگر ناگزیر به مهار غول‌های فراملی است. آیا بازار اروپا به میدان جدیدی برای رقابت قدرت‌های فناورانه تبدیل خواهد شد؟ پاسخی که در بروکسل و پاریس طی ماه‌های آینده داده خواهد شد، نه تنها آینده مقررات هوش مصنوعی، بلکه نظم ژئوپلیتیک دیجیتال اروپا را رقم خواهد زد.

فرصتی اما برای پژوهشگران و کسب‌ و کارهای کوچک

برای کاربران روزمره هوش مصنوعی، اعم از مصرف‌کنندگان و بنگاه‌های کوچک، جذاب‌ترین ویژگی مدل‌های باز، گستره دسترسی به آن‌ها با هزینه‌ای اندک یا بدون هزینه است؛ امری که برای پژوهشگران و فعالان حوزه هنر و دانش که بودجه شرکت‌های بزرگ را ندارند، فرصتی بی‌نظیر محسوب می‌شود.

دولانگ پیش‌تر در سال ۲۰۲۳ در کمیسیونی از مجلس نمایندگان آمریکا اظهار داشت: «علم باز و هوش مصنوعی متن‌باز، با توانمندسازی صدها هزار بنگاه کوچک و شرکت‌های استارت‌آپ، منافع اقتصادی را بازتوزیع می‌کنند؛ آنها نوآوری را تقویت کرده و رقابتی منصفانه میان همه برقرار می‌سازند.»

پیام روشن این تحولات برای هر فرد یا کسب‌وکار کوچک آن است که مدل‌های موجود را تکثیر، تنظیم، شخصی‌سازی و بهبود دهند.

دیدگاه خود را بیان کنید

0 دیدگاه